HTK-CS47 Polish Air Force Su-22M4 paint set

Opis

Zesataw zawiera następujące kolory: HTK-C150 – Blue-Green – FS35414, HTK-C151 - Grey Olive – RAL6006, HTK-C152 – NATO Green – FS34094 / RAL6031 F9, HTK-C188 – NATO Brown – FS30051 / RAL8027 F9, HTK-C125 – NATO Black – FS37030 / RAL9021 F9, HTK-C078 – Aluminium. W tym malowaniu funkcjonuje w Polsce między innymi samolot Su-22. Chociaż to przestarzałe, niemodernizowane, mimo tego nadal pozostają w służbie. Su-22 to eksportowa wersja samolotu myśliwsko bombowego Su-17, zaprojektowanego w biurze konstrukcyjnym Pawła Suchoja w latach 60. Wyróżnia go zmienna geometria skrzydeł, które są rozsuwane podczas lotu z niższą prędkością, a w razie potrzeby przyspieszenia zsuwają się i zbliżają do kadłuba, przez co samolot przypomina lecący w powietrzu grot strzały. Pierwotna koncepcja samolotu zakładała, że będzie on zdolny do wykonywania ataków na cele naziemne, ale także do samoobrony i walki z samolotami wroga. Czas i rozwój sprzętu wojskowego zweryfikował ten pomysł, pozostawiając Su-22 funkcję samolotu bombowego. Jego możliwości są jednak ograniczone – układ konstrukcyjny samolotu z niewielkim stożkiem wlotowym z przodu kadłuba uniemożliwia bowiem umieszczenie tam radiolokatora. Niedostatek ten sprawił, że do samolotu przylgnął mało pochlebny przydomek "ślepego boksera". Pod skrzydła Su-22 może trafić szeroki wachlarz uzbrojenia – samolot ma 8 węzłów podwieszeń o nośności 500 kg każdy. Mogą tam trafić zasobniki z działkami, bomby lotnicze (w tym także bomby kasetowe), wyrzutnie pocisków niekierowanych różnych kalibrów, liczne pociski kierowane powietrze-ziemia, a nawet – teoretycznie – broń jądrowa. Samolot ma także dwa punkty podwieszeń dla rakiet powietrze-powietrze. W latach 80. do Polski trafiło 110 Su-22. Obecnie, po wycofaniu większości maszyn, w służbie pozostaje 18 egzemplarzy (12 w jednomiejscowej wersji Su-22M4 i 6 dwumiejscowych Su-22UM3K).